Een zandbak en geen kattenbak...




Handig om op het bankje te kunnen zitten, 
maar nog handiger dat je de zandbak kunt afsluiten 
zodat de katten hem niet als kattenbak kunnen gebruiken...


We gaan er eens lekker voor zitten...



Zo ga ik naar het huwelijk kijken van Harry en Meghan, 
samen met de lieve vriendin van 92, die anders ook alleen zou kijken.
Nu zetten we er een pot koffie bij en laten het op ons af komen.

Sinds ik de netflix serie: 'The Crown' volg, 
kijk ik met andere ogen naar Elizabeth, 
en leer ik haar steeds meer waarderen, 
net als haar stijlvaste kledingstijl!
  

Over de trouwjurk van Elizabeth heb ik geen mening, 
maar de jurk van Diana heeft destijds grote indruk op mij gemaakt. 
Wat een overdadigheid, met al die dubbele rokken en mouwen!
Wat een klein meisje nog, bedolven onder al die meters stof, 
zeker als je weet hoe triest het is afgelopen met haar...




Ik kan dubbel genieten van deze foto's hier boven 
waar het er juist even  niet zo formeel aan toe gaat. 



 Hoe zou zij gevonden hebben dat haar jongens het doen?


De vormelijke, perfecte Kate, die een paar uur na de geboorte 
van haar derde kind al weer gekapt en wel de pers te woord stond.

Of de eveneens zeer slanke Meghan die ik in Suits alleen heb  
gezien in prachtige vrouwelijke maar ook zakelijke kleding.
En wiens trouwjurk in deze serie ik juist niet zo mooi vond... 


We gaan er eens lekker voor zitten...



In de klauwen gevallen van Marie Kondo...


De vriendin van Juliette is in de klauwen gevallen van opruimgoeroe Marie Kondo.  
Juliette vindt daar wat van.


Kom ik gezellig bij een vriendin op bezoek, is haar huis bijna leeg. ‘Is je man ervandoor?’ vraag ik bezorgd. ‘Nee, joh,’ zegt ze, ‘ik ben lekker aan het ontspullen.’ 

Haar stem galmt door de kamer. ‘Kopje thee?’ Ze pakt twee kopjes uit een ontspulde keukenkast. De boeken van opruimgoeroe Marie Kondo, deel 1 en deel 2, staan tegen elkaar aan te kleumen in wat ooit de boekenkast was maar nu, nou ja, gewoon een lege kast. Mijn vriendin ziet er blij uit, maar ik vind het maar een ongezellige boel, zo’n ontspuld huis. Dat denk ik dan, dat ik dat vind, maar ondertussen ben ik eigenlijk ook een beetje jaloers.



Marie Kondo 1 en 2 staan namelijk ook bij mij in de kast. Of nou ja, ze liggen ergens op een stapel. Onder een andere stapel. Weet alleen niet meer waar. En ik zou nodig eens een potje moeten ontspullen, want mijn huis ziet eruit als een ontplofte kringloopwinkel. Ik probeer het ook wel. Ik doe heus mijn best, maar het wordt nooit iets. Ik doe spullen weg, laatst nog twee planken boeken, maar als die weg zijn zie je niet eens dat ze weg zijn want de ruimte blijft gevuld met véél.
Het idee van Marie Kondo (en dat is eigenlijk haar enige idee, dat ze op elke pagina van haar boeken herhaalt – op zich al heel erg knap) is heel simpel. Je neemt iets in je handen en je vraagt je af: word ik er BLIJ van? Zo niet: weg ermee. Best een goed principe, hoewel ik niet speciaal blij word van mijn gootsteenontstopper maar pas blij ben dat ik het ding niet heb weggegooid als de gootsteen weer eens is dichtgeslibd. Maar goed, ik heb het heus serieus geprobeerd, deze word-ik-er-blij-van-methode.
Het probleem is: ik word gewoon OVERAL blij van. Van die stapel muziekboeken, hoewel ik al veertig jaar geen viool meer speel. Van liefdesbrieven met een lintje erom. Van een ouwe Tina die ik laatst tussen een stapel oud papier vond. Van mijn verzameling vaasjes van rommelmarkten en vakanties en vroeger-thuis. Als ik het tijdens het schrijven even niet meer weet, trek ik een boek uit de kast – en ja, meestal heb ik dat boek al gelezen en had het dus weg gemoeten van Marie Kondo (die ziet gelezen boeken als stapels oud nutteloos papier), maar herlezen is een speciaal genoegen dat je pas echt leert waarderen naarmate je ouder wordt. Net als een oud dagboek bekijken. Of een cd herontdekken en op de muziek dansen door de kamer.
Natuurlijk ben ik oud en wijs genoeg om te weten dat materie niet gelukkig maakt, maar dat gaat niet op voor je ouwe knuffel of dat fijne boek dat bijna uit elkaar valt. Of dat kastje van de rommelmarkt dat me doet denken aan een hotelkamer in Parijs of het huis van mijn oma. Heel veel spullen zijn nu eenmaal waardevol omdat ze méér betekenen dan iets praktisch.
En daar ligt het probleem met Marie Kondo. Ze ziet spullen als dingen die ruimte innemen en alleen maar bestaansrecht hebben als je ze daadwerkelijk gebruikt. De rest kan weg. Wat ze begrijpt is dat zij als jong kipje niet kan bevroeden waarvan een vrouw van boven de vijftig allemaal blij wordt. Zij is een kleuter die haar speelgoed rücksichtslos uit het raam gooit als ze er genoeg van heeft. Ze kan zich gewoon niet voorstellen dat aan spullen herinneringen kleven, dat ze door de jaren heen een ziel krijgen, dat ze net zo bij je horen als je kinderen. Dat het bovendien fijn is dat je huis er niet hetzelfde uitziet als dat van de buurvrouw en de buurvrouw ernaast, of iemand aan de andere kant van het land, omdat jouw spullen een deel van jezelf zijn geworden. En hoe ouder je wordt, hoe meer van die spullen je om je heen hebt verzameld.
Marie Kondo is een kleuter. Een lieve kleuter die het goed bedoelt, maar ik zou haar weleens willen spreken als ze de vijftig gepasseerd is. Leegt ze dan nog steeds elke avond haar bijna-lege handtas (ook zoiets onbegrijpelijks) in haar bijna-lege kast? Beseft ze tegen die tijd dat het fijn is iets te hebben dat herinneringen draagt?
Ik laat me al dat ontspullen niet meer aanpraten, want ik word BLIJ van spullen. Ik ga niet doodongelukkig zitten zennen in een onpersoonlijke kamer die meer op een showroom of een woonwinkeladvertentie lijkt dan op een echt huis waarin echte mensen wonen.
Er is niks blijmakends aan een lege kast.
Hoewel zo’n kast natuurlijk best een beetje leger kan.
Ik graaf Marie Kondo 1 en 2 op uit mijn stapels zooi. Ik pak ze vast en denk: word ik hier BLIJ van?
Nee.
Echt niet.

Weg ermee.                                                bron


Gewichtig...



Of je hier nu altijd graag op gaat zitten???




Yoga plus




Vanmorgen kwam ik op yoga, op tijd en uitgeslapen.
Ik kreeg daar van Karin dit leuke kaartje dat haar 
vriendin Monique had gemaakt met leuke stempeltjes.
Wie ook zoiets moois hebben wil kan zich bij mij melden.

Na een ontspannen les nodigde ik Karin uit voor koffie
bij Sesam, het leuke zaakje waar kok Nick alles bakt en kookt.  



We namen een heerlijke cappuccino 
met abrikozenplaatkoek en brownie
en eigen huisgebakken anijskoekjes.

Ik had trouwens helemaal geen geld bij me,
maar ik mag het later vandaag gewoon even brengen.
Hoe fijn, vertrouwd en lekker.
Een fijn begin van een mooie dag!



Een jasschort of een schortjurk??




Nog even over het oma's jasschort waar ik eerder over blogde:
Ik ben op zoek naar een eigentijds, hippe uitvoering van dit schort.
Ik heb namelijk hele leuke zelfgemaakte schortjes en schorten, maar merk dat die me eigenlijk nog niet genoeg beschermen:
Ik weet er altijd nog langs te morsen of te spetteren.

Er werd door lezeressen driftig meegedacht.
Men wees me op onderstaande schorten met gekruiste banden achter in een dichtte variant, die je dus over je hoofd moet omdoen zoals hieronder.

 Of een variant die aan de achterzijde meer of minder openvalt


Onderstaand schort vind ik ook erg mooi: 
  

Of helemaal gesloten aan de achterzijde 
en open aan de zijkant met een bies met knoop en knoopsgat.  


Maar eigenlijk zoek ik dan in plaats van een jasschort,
meer een schortjurk, zoiets als hieronder: 

Met kortere mouw in de zomer en iets langere in de winterdag.
Wijdvallend, nergens strak, knellend of storend 
en makkelijk over mijn hoofd laten glijden
of met knoopjes als een jas dicht kunnen doen.

En met een vrolijke stof die goed te wassen is.
Nergens vlekken op je mooie kleren die je er onder hebt, 
want die heb je er niet onder...


En dan na het in huis poetsen of vlak voor je etentje 
lekker een 'gewone' schone jurk aan...

Dus ik koop een keer een jurk met een model dat me goed zit 
en maak er een stel na in een stof die ik leuk vind.
Wat vinden jullie?



Over klimhortensia's, badlakens en zwemkaarten...





Vanmorgen kon ik niet meer over ons tuinpad met de fiets,
omdat onze uitbundig bloeiende klimhortensia, 
- door de vele regen van gisteren topzwaar geworden -
van de muur los is gekomen en naar voren is gevallen. 
Wim gaat ze nu maar kort snoeien, ik vrees het ergste.

Ik ging na lange tijd weer eens naar het zwembad.
Daar aangekomen bleek ik (niet een beetje wazig...) wel twee 
badpakken bij me te hebben maar helemaal geen badhanddoek.
Ik kreeg van de balie-mevrouw een groot wit badlaken 
uit de gevonden voorwerpen. Dat was mooi opgelost.
Even later bleek mijn zwemkaart niet meer geldig.
Toen was diezelfde baliemevrouw zo lief om mijn kaart 
met een maand te verlengen. Kan ik nog 5 keer zwemmen.

Het zwemmen zelf was heerlijk!
50 minuten zonder pauze...
Voel me al frisser & sterker!    



Moederdag




Lenette van Dongen vertelt over deze moederdag 
in dit korte filmpje (even klikken op het beeld) :
voor alle soorten moeders en kinderen van alle soorten moeders: 
prille moeders, afwezige moeders, liefdevolle moeders, 
kwetsbare moeders, bonusmoeders, cadeauma's.
Gewoon om even bij stil te staan.

Een knuffel voor alle mensen voor wie moederdag
een beetje verdrietige of een heel moeilijke dag is, 
omdat ze graag moeder hadden willen worden,
of hun kind of hun moeder moeten missen.

PS Mijn vriendin is een 'dubbele', 'prille' en overgelukkige oma:
Haar dochter en schoondochter kregen deze week 
allebei een lief, klein en gezond meisje!
Al kregen ze het beiden echt niet 'cadeau'....  
Wat een mooie moederdag voor deze 'verse' moeders!

PS Mijn tante vertelde over liefdevolle 'naam' voor de kinderen 
die haar dochter er bij haar liefde 'bij' kreeg: 'relatiegeschenken'!

Fijne dag allemaal!


Veel plezier en succes vanavond Waylon!




Veel succes vanavond Waylon!
Ik vind deze versie nog steeds het beste, zoveel energie!


In 2014 ging het ook heel goed!


In 2013 waren we blij met Anouk



Maar persoonlijk krijg ik nog steeds kippenvel 
bij dit lied van Og3ne in 2017


Zomer met Karel en An!



Deze week ontvingen wij de nieuwsbrief van Karel en An,
onze vrienden die na hun avontuur in Chili, 
- waarover ik eerder een blog schreef hier -  
weer nieuwe plannen aan het smeden zijn.

Hieronder kun je zien wat zij in Zutphen, 
Belgie en Frankrijk zoal in petto hebben!

Inspiratiedagen, 'beleef het mee 'dagen, een kunstweek 
en wat mij heel super lijkt:
een 'bouw je eigen droomhuis' zomerweek! 



 

Kijk voor meer info 
over de zomer met Karel en An op


Van harte aanbevolen!


Amsterdams plaatje!!




Ik houd zo veel van foto's van huizen!
Wim van der Meij, fotograaf uit Zutphen,
maakte vorige maand, de bomen zijn nog kaal,
deze prachtige foto van een Amsterdamse gracht.

Met dat mooie licht en de weerspiegeling
is het een sfeervol plaatje om blij van te worden...



Een blaar in de vorm van een hartje




 Was ik zo blij met mijn nieuwe gympen; ze lopen fijn.
Toen voelde ik gisteren dat ik toch zomaar een blaar had.
Vanmorgen dus maar klompjes met 'blote' hakken 
aangedaan om het snel te laten genezen.

Zag ik ineens tot mijn plezier dat het 
een blaar in de vorm van een hartje was!.
... is toch iets leuker dan een 'gewone'... 



Niet echt praktisch...





Ja... praktisch is anders, maar dit lijkt me wel heerlijk!!!



Villa Augustus in Dordrecht


Onderweg naar Zeeland zijn Wim en ik op aanraden van vrienden 
gaan lunchen bij Villa Augustus in Dordrecht.
Het is een hele leuke gelegenheid, groen, gezellig en vriendelijk.
In een van oorsprong watertoren zit nu een hotel, 
er zijn feestelijke ruimtes voor een bruiloft of high tea
er is een kas en een grote kruiden- en groentetuin, 
en een heel uitgebreid restaurant met terras, 
waar we heerlijk hebben gegeten en een winkel.



In die winkel (markt) heb ik mijn ogen uitgekeken:






Er is van alles te koop: 
Servies, linnengoed, spulletjes om je huis te pimpen, 
leuke kadootjes, heerlijke taartjes, brood en jam
en nog heel veel meer wat inspireert 
om zelf weer wat te gaan doe-het-zelven...


Een kroonluchter van allerlei plastic 'dingetjes'
  
  koffertjes, kookboeken, kaarten, lampen, speelgoed 
en bijvoorbeeld dit ladekastje met geheimzinnige inhoud

Enne... alle mensen die in de bediening werken 
hebben een leuk schort aan, zoals onder andere deze:
Daar kom ik later nog op terug!
Maar vooralsnog zou ik iedereen in de buurt van Dordrecht 
willen aanraden een bezoekje te brengen aan villa Augustus.
Het is echt een belevenis!